. category

Elif ÖZDEMİR

 ESKİ PARANTEZ

 Ağlarken bir insan ne kadar da masumdu, çaresizliği, acizliği ve kabullenmişliği, razı olmuşluğu belirirdi gözyaşlarında. İnsan ağlarken daha bir insan olurdu. Sanki dünyaya ruhundan bir şeyler bırakırdı hüznünü yaşarken. Hele ağlamadan sonraki ilk tebessüm yok mu? Gönlümdeki sevgiye kucaklattırırdı kainatı. Kalbimin özündeki o çekirdek, o çekirdeğin çekirdeği yeltenirdi yeşermeye, coşardı …

ÜZÜLME

Bilemem ben, kusura bakma, hüküm veremem kendimce. Yeremem seni, üzemem hakkım yok buna. Söylerim evet, konuşurum seninle, anlatırım güzelce, kalbine değen cümleler söyleyecek kadar güzel konuşamam ama. (Ne yapayım ben de böyleyim işte.) Kalbine dokunmak bana çok huzur verirdi oysa, kalbine dokunarak anlatmak. Kendi dünyamı açmaktır bu; eleştiri, yargılama, suçlama, …

YAĞMUR ÇAĞRIDIR YAĞMASA DA

Diri olan her şey sudan yaratılmış, Allah öyle söylüyor bize Kur’an’da. (21,30) Yani her şey bir damla suydu zamanında. Hani şu bardağın dibinde kalan bir damla su, ihtiyacımız olan binlerce damla sudan sadece birisi. Suyla temizleniriz ancak, çünkü sudan gelmişizdir. Özümüze, geldiğimiz yere ihtiyacımız vardır. Ne olduğumuzu, nereden geldiğimizi, köklerimizi, …

TEBESSÜM

TEBESSÜM Her gecede yıldız vardır. Çünkü yıldız, geceyi anlatır.  Minik bir ışıltı ister kalp, Günün yorgunluğundan bıkmıştır. Kırgınlıklarını da, mutluluklarını da hatırlamıştır. Belki de tekrar kırılmıştır. Anlayamamıştır insanları, Mağlup olmuştur karamsarlığına. Umutları kaybolmuştur gecenin karanlığında. Ve sadece bir ışıltı istemiştir kalp, Bilir ki umutları o ışıltıda saklanmıştır, Bilir ki ışıltılar …