Karmaşık (Şiir)

Karmaşık

Tam ikindi vakti karmaşası,

Dünya karışık, insanlar karışık.

Yarım birer ruhun kargaşası,

Binalar karışık, akıl karışık.

Asılıyor birer birer güneşin kızları,

Karmaşık olan binaların camında.

Giyotine vuruluyor bulutun oğulları,

Karmaşık olan insanların suratında.

Duyulmuyor ruhumun çıkardığı gürültü,

Bu insanlığın çabalama karmaşasında.

Görülmüyor artık yüzümdeki örtü,

İnsanların umursamazlığı karşısında.

Dalgalanıyor deniz,

Kızıl akşamın karanlığında.

Çözülüyor her bir giz,

Mavi sabahın aydınlığında.

Karmaşık insanları duymak artık daha zor,

Çünkü ruhlarının gürültülerine melodi tutturmuşlar.

Karmaşık insanları görmek artık daha zor,

Çünkü suratlarına güzel olan maskeleri takmışlar.

     İkraşah SEZER        18-03-26 / ANKARA