MEVSİM

Bir yılda dört mevsim vardır. Kış, yaz, sonbahar, ilkbahar. Kış da soğuk olursun buz gibi, sevgiye aç belki de , insanlara karşı, hayata karşı duvar örersin sadece kendin olmak, kendinle kalmak. Yaz öyle değil  sımsıcak, samimi, insanı içine alan insanlarla kaynaşmak, insanlara iç içe olmak gibi , içten duygu yüklü belki de. Oradan oraya koşturursun kimseyi umursamadan. Sonbahar yaprak misali bir tarafı turuncu bir tarafı sarı her şeyin ortası gibi duyguların, sevinçlerin, mutsuzlukların ortası gibi . Yağmur misali sulu ama soğuk değil . Üşüyorsun ama hissetmiyorsun. İlkbahar yeni yeşeren çiçek misali her şeyin başlangıcı, kimilerine üzüntüyü hatırlatan başlangıç kimilerine mutluluğu anlatan başlangıç  şiir gibi duyguların değişmesi misali . Bir yandan sımsıkı saran güneş bir yandan sırılsıklam yağan yağmur damlaları. İnsan mevsim mevsim değişiyor işte dakikada, saatte, günde, haftada nasıl değişmesin ki?

Hamide KANDEMİR     Kasım/2016  ANKARA