Fani Umman (Şiir)

FANİ UMMAN
Ezan ile namaz arasındaki hayatta
Bir kul, bir aciz, bir ben
Ebediyetsizliğin içinde kör
Düşkün, biraz yenik
Belki de hissiz
Mucizelerin içinde çaresiz
Aslında yanan muma imrenen
Tevazu noksanı bir yel
Belki de kibir
Sadece rükuda eğilenlere karşı
Mahcup bir çocuk gibi
Utangaç gözlerle
Kaçamak bakışlarla
Geçmez bu hayat
Zebun eder insanı bu umman
Aslında bir hayat da değil bu
Bir nefs-i terbiye, bir çilehane
Gerçekte hay ile hu arasındaki bir imtihandır bu

 Faruk KARABABA     Aralık/2015 ANKARA